می گویند آخرین جمله ونسان ونگوک این بود:
تیره روزی های بشر را هرگز پایانی نیست.
اعتراف میکنم که هرگز با جمله ای به این اندازه موافق نبودم.
ونگوگ در عمرش یک تابلو فروخت فقط یک تابلو! در ۳۶ سالگی به سلامت روانیش شک کرد . به درخواست خودش به بیمارستان روانی منتقل شد. در آنجا دریافت که پزشکان از خود او بیمارترند،پس آنجا را ترک کرد و به سرنوشت خویش بازگشت.در ۲ ماه پایانی زندگیش بیش از ۹۰ تابلو کشید. این تابلو ها نشانه انسانی است که به ابدیت ، به انسانیت ، به طبیعت و عظمت آفرینش معتقد است و بازگو کننده روحیه هنرمندی است که سرگشته بود و به پایانی وحشتناک محکوم. او در ۳۷ سالگی در میان زیباترین کشتزارها خودش را کشت.
گاهی اوقات اینجوری میشیم...
گیج گیج..
چرا که
به دلخواه خودشان میگذردند این روزها....
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست،...هرکسی نغمه خود خواند واز صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست...خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد.
به یاد عزیز از دست رفته مان یونس شاهورن
که چه سبک بال پر کشید و رفت

مدیر: خانم اگه میخوای اسم دخترت رو بنویسی باید صدو پنجاه هزار تومن بریزی به حساب همیاری...
زن : مگه اینجا مدرسه دولتی نیست !؟
- اگه دولتی نبود که می گفتم یک میلیون تومن بریز!!زن : آقا آخه مدارس دولتی نباید شهریه بگیرن!- این که شهریه نیست اسمش همیاریه!
زن : اسمش هر چی هست.تلویزیون گفته به همه مدارس بخشنامه شده که مدارس دولتی هیچگونه وجهی نمیتونن دریافت کنن!
- خب برو اسم بچت را تو تلویزیون بنویس!! اینقدر هم وقت منو نگیر...
زن : آقای مدیر من دوتا بچه یتیم دارم! آخه از کجا بیارم ؟!!
ـ خانم محترم! وقتی وارد اینجا شدی رو تابلوش نوشته بود یتیم خونه یا مدرسه؟!
آهای مستخدم،این خانم رو به بیرون راهنمایی کن!!
...
زن با چشمهای پر اشک منتظر اتوبوس واحد بود...
اتومبیل مدل بالائی ترمز کرد...
روزنامه ای که روی صندلی جا مانده بود رو برداشت و بهش خیره شد :
کمیته مبارز با فقر در جلسه امروز ...
ستاد مبارزه با بیسوادی ...
تیتر درشت بالای صفحه نوشته بود : با ۲۰۰۰۰۰ زن خیابانی چه می کنید !؟
زن با خودکاری که از کیفش بیرون آورده بود عدد را تصحیح کرد:
با ۲۰۰۰۰۱ زن خیابانی چه می کنید !؟

«دنی خارکه همیشه با ماست»
استبداد روحانی ، سنگین ترین و زیان آورترین انواع استبدادها در تاریخ بشر است .
از روحانیت چشم داشتن نوعی ساده لوحی است كه ویژه مقلدان عوام است و مریدان بازاری و اگر آبی نمی آرند، كوزه ای نشكنند، باید سپاسگزارشان بود.
دکتر علی شریعتی
بیستون کندن فرهاد نه کاریست شگفت
شور شیرین به سر هر که فتد کوهکن است
متبرک باد خلیفه گری بر زمین . متبرک باد
لعنت بر زمین و خلیفه هایش ...